रक्षाबंधनानिमित्त...!!! (RakshaBandhan by RDHSir)

रक्षाबंधनानिमित्त...!!!

-लेखक: राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

मला बहिण नाही...

पण जिला मी मानतो;
तिच्यापुढे सारे काही फिके आहे.
मात्र ती मला भाऊ मानत नाही.
आयुष्यात सगळे काही मिळू शकते,
पण बहिण नसेल तर त्याला काहीच अर्थ नाही.
दु:ख, वेदना, तक्रारी या सगळ्यात
बहिणच खंबीरपणे पाठिशी उभी राहते.
बहिणीच्या प्रेमापुढे सगळे झुट आहे.
म्हणूनच मी म्हणतो,
तुम्हाला बहिण असेल
तर तिच्यावर प्रेम करा... तिचा मान राखा.

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

जसं उन्हाळ्याच्या कडक ऊन्हात पादत्राणांशिवाय रेतीवर चालणं अवघड आहे; त्याहीपेक्षा... जीवनात ताईविणा जीवन जगणं असह्य (अवघड) आहे.

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

कोंबड्याच्या आरवल्याशिवाय सकाळ व्यर्थ आहे;

सोनेरी प्रकाशाविणा सूर्य अपूर्ण आहे; तसंच...
भावाचं जीवन ताईविना अधूरं आहे.

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

आकाशाला अंत नाही तसेच;
बहिण-भावाच्या नात्याला अंत नाही.

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

कडू आठवणीत आठव मला
भावाची उणीव भासल्यास आठव मला
माझ्या वाट्याचे आनंद ठेव तूझ्याकडे
तुझे दु:ख असतील तर ते पाठव मला...

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

ऐक ऐक गं ताई तू
तुला काय मी सांगतो
बहिणीच्या सुखासाठी
हा भाऊ अश्रू मांडतो

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

अंत्यंत नाजूक अशी ही वेळ आहे
बहिणभावात वैमनस्य निर्माण करण्याचा
कोणीतरी खेळतो खेळ आहे
चुकुनही होऊ द्यायचा नाही, आपापसात भेद
मग तो असो जनार्दन जसवंत जॉन किंवा जावेद
प्रत्येक हाताला बांधायची आहे राखी
कुणाचेही मनगट राहू नये बाकी
एकसूत्रात बांधा संपूर्ण भारत देश
रक्षाबंधनाचा ताई तूज हाच खरा संदेश

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

आजारीपणाशिवाय आरोग्याचे महत्त्व कळत नाही; तसेच
बहिण नसल्याशिवाय बहिणीचे महत्त्व कळत नाही. 

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

दोन दिवस वाट पाहण्यात गेले
दोन रडण्यात गेले
आजही मोजतो आहे
किती राहिलेत अश्रू माझ्या नयनी
माझी ताई तर माझ्या जीवनी
येऊन परतूनही गेली
मला काही कळलेच नाही
केव्हा हृदय तिच्यासाठी कासाविस झाले

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

"रक्षाबंधनाचा पवित्र भाऊ-बहिणीचा सण साजरा करणे कदाचित आमच्यासारख्या विना सख्ख्या बहिणीच्या भावाच्या नशिबातच नसावा..!"

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

बहन की किमत वो क्या जाने
जिसे कहियों बहने होते हैं।
बहन की किमत तो हम जैसो से पुछो
जो बहन पाने के लिये रात दिन रोते है॥

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

सच कहा था यह
मेरे दिल ने मुझे 'RDH'
ज़िंदगी न जी सके इंसान
अग़र उसे बहना न हो

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

दिल गुमसूम जुबान खामोश
ये आँखे आज नम क्यूँ हैं?
ये 'राजू' तूने कभी बहन पाया ही नहीं
तो उससे जूदाई का ग़म क्यूँ हैं?

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

If you have a sister
Treasure her with care
You won't miss her
Until you see her vaccant chair.

-©'Rajesh  D. Hajare 'RDH'

एकच आहे बहिण मजला
उद्याही एकच राहील
विसरुनी तीला
कसा हा 'राजेश'
दुसरी ताई पाहील?
न होईल शक्य
जरी आलं तरी
मरण या भावाला...

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

सदा गं जीवनी
तू हसती राहो
अल्लाह तुला
सदा सुखातच ठेवो
हिच प्रार्थना
ईश्वरचरणी देवाला...

पुर्‌या हो ताई
सर्व तुझ्या ईच्छा
रक्षाबंधनाच्या
तुला गं हार्दिक शुभेच्छा
भिडू दे ताई
नाव तूझं या गगनाला...

-©राजेश डी. हजारे 'आरडीएच'

Wishing you a very-very...

HAPPY~RAKSHABANDHAN..!!!

• स्त्रोत: 

1. RDHSir | Facebook Post
2. Happy Rakshabandhan
3. भाऊबीजेच्या हार्दिक शुभेच्छा 

• #संदर्भ:- "माझी ताई : एक आठवण" या राजेश डी. हजारे 'आरडीएच' द्वारा लिखित आत्मकथनपर कादंबरी तून साभार
• #आंतरजाल (Internet) वर पूर्वप्रकाशित (02 ऑग. 2012 व ऑग. 2013)
• पुनःप्रसिद्ध: 27   ऑग. 2018 (संकेतस्थळ)

MTEA-3. सुक्ष्मपाठाचे आनंदी दिवस

आमचे सुक्ष्म पाठ सुरू असताना माझी ईच्छा होती कि नवीन प्रवेश घेतलेली मुलगी माझ्याच गटात यावी पण ती दुस-या तुकडीची असल्याने माझ्या गटात येणार नाही असे वाटले होते पण देवाच्या कृपेने अनपेक्षितपणे ती मुलगी माझ्या गटात आली व विशेष म्हणजे मीच त्या गटाचा गटप्रमुख होतो.

पहिल्याच नजरेत मी त्या मूलीला बहिण मानलं होतं व त्या बहिणीने 'माझी ताई' बनून माझ्याशी फक्त बोलावं या ईच्छेपोटी मी एकट्या ताईचे अब्बल-तब्बल 6 पाठांचे निरिक्षण केले. त्या दिवसात ताई थोडीबहूत माझ्याशी बोलत होती व मी ताईला स्वत: नाशिक प्रकरणाबद्दल सांगून 'ती' व 'ताई' एकच तर नाही ना! हे खात्रीपूर्वक जाणणार होतो तसेच त्यांना बहिण मानतो हे ही सांगणार होतो पण---

काहिही असो, माझी मानलेली ताई माझ्याशी फक्त सुक्ष्मपाठातच चांगली हसत-हसत मनमोकळेपणे बोलली म्हणून माझ्यासाठी सुक्ष्मपाठाचेच दिवस आनंदी होते. त्या आनंदी दिवसांची आठवण आजही मी सुक्ष्मपाठ रजिस्टर व 'ती' ताईचे हस्ताक्षर असलेली कागदे जपून ठेवत आहे.

Pages: [First|Prev.|Next|Last]

MTEA-2. 'ती' व 'ताई' जणू एकच...!

मी अकरावीत असताना सन 2007-08 साली राज्यस्तरीय लोकमत युवा महोत्सवात जातेवेळी 'नाशिक' (स्थान बदलले आहे.) येथे थांबलो असताना जेमतेम 2 मिनिटे माझी नजर एका मुलीवर पडली. मी त्याचवेळी त्या मुलीला आपल्या मनात बहिण मानलं होतं! व हे ही जाणत होतो कि माझी त्या मूलीशी पुन्हाहूत भेट होणार नाही; हे अशक्य आहे तरीपण घरी येतपर्यँत माझ्या डोळ्यांसमोर त्याच मूलीचा चेहरा झळकत होता.

पण रामटेक येथे डी.टि.एड. प्रथम वर्षात पाण्याच्या तंबूजवळ दिसलेल्या एका मूलीला पाहून मला वाटले कि 'ती' व 'ही' जणू एकच...! पण डोक्यातील विचार म्हणत होते "छे! असं होऊ शकत नाही. ती मुलगी इथं कशाला येते? व नाशिक (स्थान बदलले आहे.) कुठे आणि त्या प्रवेश घेतलेल्या मूलीचा गाव कुठे?" एक विचार नकार देत असताना मन मात्र मानत नव्हते व वाटे "एका चेह-याच्या व एकाच उंचीच्या दोन मुली कशा?" आणि असल्या तरी "दोघांना बघितल्यानंतर मनात भाऊ-बहिणीच्या नात्याची एकच भावना निर्माण होईल काय?" तरी हा मनाचा भ्रम समजून मी हा विचारच मनातून काढून टाकला मात्र एकदा बघितलं तर नाशिक (स्थान बदलले आहे.) जिल्ह्यातीलच तालुका त्या मुलीचा गाव सापडला. तेव्हा माझा विश्वास बसत नव्हता पण विश्वास करावं वाटलं कि खरंच 'ती' व 'ताई' जणू एकच तर नसावी? परंतु आजही मी या गोष्टीची पुष्टी करू शकलो नाही...

Pages: [First|Prev.|Next|Last]

MTEA-1.पहिली भेट

मी राजेश दशरथ हजारे. मला 'दमयंतीताई देशमुख अध्यापक विद्यालय, मौदा रोड रामटेक' येथील 'पाणी पिण्याच्या तंबुजवळ' मी 'डी.टी.एड. प्रथम वर्षात' नवीन-नवीन असताना दिवाळीच्या सुट्टयांहून परतल्यानंतर एक मुलगी दिसली. त्या वेळी त्या मुलीला बघताच मला जबर धक्का बसला तो का? या प्रश्नाचे उत्तर आपणास पुढील लेखात मिळेल. मी त्यावेळी विचार सुद्धा केला नव्हता की ती मुलगी माझ्याच अध्यापक विद्यालयात प्रवेश घेण्यासाठी आली असावी.

मी मानलेल्या माझ्या ताईशी हिच माझी पहिली भेट होती.

Pages: [First|Prev.|Next|Last]

MTEA-प्रस्तावना

"पवित्र पुस्तकाला प्रस्तावनेची काय आवश्यकता आहे?" कारण माझ्या मते तरी मी लिहिलेलं "माझी ताई : एक आठवण" हे आत्मकथनपर पुस्तक भाऊ-बहिणीच्या पवित्र नात्याविषयी लिहिलं असल्यामुळे पवित्र आहे.

प्रस्तुत पुस्तक लिहिताना पहिल्या दिवसापासून आजपर्यँत घडलेलं सर्वकाही "माझी ताई : एक आठवण" या पुस्तकात नमूद करण्याचा मी प्रामाणिक व पुरेपूर प्रयत्न केला असून या प्रयत्नात जवळपास यशस्वी झाल्यासारखे मला वाटते.

या पुस्तकात मी सर्वप्रथम 'अपूर्ण समारोप' या लेखापर्यँतच लिहिलं होतं परंतु जसजसं माझ्या जीवनात त्यानंतरही काही घडलं ते मी पुढे न राहवून लिहीलंच

तरीदेखील या पुस्तकाचा शेवटचा लेख '... जाता-जाता गोड शेवट' इथपर्यंतच मी या पुस्तकाचा शेवट ठेवला आहे; परंतु या आत्मकथनाचा शेवट अद्याप झालेला नाही व तो कधी होऊही शकत नाही कारण भाऊ-बहिणीच्या नात्याचा शेवटच कधी शक्य नाही व तो मी करूपण ईच्छित नाही... परंतु या पुस्तकाचा अंतिम लेख वाचून वाचकांनी असे समजण्याचे मुळीच कारण नाही की नंतर तो गोडवा तसाच सुरू राहिला... हं मात्र इतकं नक्की की त्या दिवसाचा गोडवा मात्र मला आयुष्यभर आनंद देत राहणार...

मी जरी "माझी ताई : एक आठवण" लिहिण्याच्या आनंदात असलो तरी मी दु:खीच आहे; कारण मी या पुस्तकाद्वारे माझ्या दु:खद भावना व्यक्त केल्या असून तुम्हा वाचकांना सुद्धा दु:खच देत आहे...

माझ्या मते जो-जो वाचक "माझी ताई : एक आठवण" माझ्या भावना ओळखून, एकाग्र चित्ताने, मनापासून, भावनांच्या ओघात, भावनाविवश होऊन, निर्मळ व पवित्र मनाने वाचन करेल त्याच्या डोळ्यांतून भावनांच्या ओघात निश्चितच या दुर्दैवी भावासाठी अश्रू पडतील; व तेव्हाच हे आत्मकथन लिहील्याचं सार्थक झाल्यासारखं मला वाटेल अन्यथा जर ही वाचून एखाद्या माझ्या बहिण नसलेल्या वाचक भावाचे वा भाऊ नसलेल्या वाचक बहिणीचे मन हळवे झाले नाही तर माझी ही पुस्तक लिहिण्यासाठी केलेले अपार प्रयत्न, मेहनत व त्याग व्यर्थ गेल्याचे मी समजतो... (परंतु हस्तलिखित प्रत वाचून या पुस्तकाच्या प्रतिक्रीया वहीत वाचकांनी दिलेल्या प्रतीक्रियांमधून हे सिद्ध ही झाले असून मी त्यांचा आभारीच आहे.)

आशा आहे की आपणास हे पुस्तक वाचण्यास मनापासून आवडेल...

-RDH (राजेश डी. हजारे)

• ज्येष्ठ शुक्ल 3 शके 1932

  मंगळवार दि. 15 जून 2010

  रामटेक, जि. नागपूर

  • निजभाद्रपद कृष्ण 03 शके 1934
    बुधवार दि. 03 ऑक्टोबर 2012

    आमगाव, जि. गोँदिया

Pages: [First|Prev.|Next|Last]

MTEA-मनोगत

प्रिय वाचक, मित्रांनो!

आयुष्याच्या 17 वर्षानंतर मला एक 'ताई' मिळाली. पण एका गैरसमजामुळे की काय! ती मला भाऊ माणण्यास तयार नाही; त्या ताईच्याच विचारात आजही सारा दिवस जातो आणि डोळ्यातून अश्रू ओसंबळून वाहतात. ताई माझ्याशी बोलत नसल्यामुळे मला खुप दु:ख होते जे मी आजपर्यँत आपल्या पोटात पचवले आहेत.

मला झालेले दु:ख बाहेर काढून आपल्या भावना जगासमोर प्रकट करण्यासाठी मी मानलेल्या माझ्या एकमेव ताईचं वर्णन प्रस्तूत "माझी ताई : एक आठवण" या माझ्या जीवनातील प्रथमच कादंबरीत केलं आहे; परंतु या कादंबरीतील सर्व घटना/प्रसंग माझ्या जीवनातील सत्य घटना/प्रसंग असल्यामुळे "माझी ताई : एक आठवण" ही कादंबरी नसून माझे 'आत्मकथन' आहे.

प्रस्तूत कथन करण्यापूर्वी माझा डी.टी.एड. चाच मात्र आता पोलिस बनलेला गडचिरोलीचा मित्र 'विजय शंकर चिँतुरी' च्या 'प्रेमाचे श्मशान'या अप्रकाशित कादंबरीच्या वाचनाचा व त्याच्या सल्ल्यांची मला "माझी ताई : एक आठवण" ही पुस्तकस्वरूपात कथन करताना खुप मदत मिळाल्याने मी त्याचा ऋणी आहे

तसेच मला ही कादंबरी लिहिताना प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षरित्या मदत करणारी माझी एकमेव मैत्रीण 'कु. दिपाली घरजाळे' चे देखील आभार मानणे मी आपले कर्तव्य समजतो; पण या 2 व्यक्तीँचे ऋण व्यक्त करून फेडण्याचा प्रयत्न केल्यास तो माझा स्वार्थीपणा ठरेल आणि मी ते पांग फेडू शकण्याइतपत स्वत:ला सामर्थ्यशील समजत नसल्यामुळे या दोघांच्या ऋणातच राहणे मी पसंत करेन.

यांच्या व्यतीरिक्त "माझी ताई : एक आठवण" चं मूळ मनोगत लिहून झाल्यानंतर योगायोगाने जामा मस्जिद मोमिनपूरा , नागपूर येथे भेटलेले एक वृद्ध गृहस्थ व त्यांच्या मित्रानी मला या पुस्तकात मुस्लिम धर्माविषयी बरंच मार्गदर्शन करून धर्माविषयी लिहिण्याची परवानगीदेत ते लिहिण्याचं सामर्थ्य व हिँमत प्रत्यक्ष-अप्रत्यक्षरित्या माझ्यामध्ये निर्माण करून दिली; व खरं सांगायचं तर त्यांच्या मदतीमुळेच मी धर्माबद्दल काही लिहू शकलो, परंतु धर्म या अतीसंवेदनशील व भव्य व्यापक संज्ञेविषयी लिहिताना जर माझ्या लेखनीद्वारे काही चूक झाली असेल तर तो माझा अज्ञातपणा समजून क्षमा करावी.

"माझी ताई : एक आठवण" या आत्मकथनात अचुक व यथातत्पर दाखले देण्यासाठी मी पुस्तकाच्या शेवटी नमूद सर्व साहित्यांचं वाचन केलं असलं तरी चुकिची अथवा अतीशयोक्तीपूर्ण वा खोटी माहीती देण्यात आलेली नाही हे मी ठामपणे सांगू ईच्छितो... तरीदेखील सदर पुस्तकातील काही मते माझी व्यक्तीगत असू शकतात आणि मी त्यांचे समर्थनच करेन.

वाचक मित्रहो मी प्रेमविरोधी नाही. परंतु सदर पुस्तकातील माझी प्रेमाविषयीची प्रेमविरोधी मते वाचून आजची प्रेमाच्या नावाखाली निव्वळ चव्हाटेगिरी करणारी काही युवा मंडळी माझा विरोधच करतील आणि हे जाणत असूनदेखील मी स्वत:च्या वक्तव्यांवर आयुष्यभर ठाम राहणेच पसंत करीन कारण त्याची मला आता सवयच जडलीय; तसेच माझ्या वक्तव्यांचा विरोध करणा-या ढोँगी प्रेमी युगलांइतके जरी नसले तरी नि:स्वार्थी पवित्र प्रेमाचे पुरस्कर्ते ही या विश्वात कमी नाहित ज्यांचा विरोध मीच काय? तर तो 'ईश्वर' देखील करणार नाही. आणि माझ्या वक्तव्यातील सत्यता या पवित्र प्रेमीँना उमगली तरी माझ्यासाठी पुरे आहे.

वाचक मित्रजणहो, माझा उद्देश या पुस्तकाद्वारे माझी ताई, माझे वा तीचे मित्र-मैत्रिणी, आपल्या भावना दुखावण्याचा ना कधी होता ना राहील परंतु "माझी ताई : एक आठवण" चे लेखन मी भावनेच्या ओघात केले असल्यामुळे माझ्याही लेखनीतून आपल्या भावना दुखावणारे कित्येक शब्द लिहीले गेले असतील कारण अशी एक म्हण आहे की- "चुका करणे हा मानवाचा जन्मजात स्वभावच आहे." ती मी स्विकारून तो माझा अजाणतेपणा समजून आपणास घडलेल्या चुकीबद्दल नतमस्तक होत क्षमा मागतो; व आशा करतो की या नवोदित लेखकाला माफ करून पुस्तकातील माझी चुक लक्षात आणून द्याल जेणेकरून आपल्या सुचना पटल्यास मी चुकातून शिकून धडा घेत या पुस्तकाला सर्वसामान्य भाऊ-बहिणीच्या हृदयापर्यँत पोहचवू शकेन कारण मी असे मानतो की- "झालेल्या चुका स्विकारून त्यांची पुनरावृत्ती न करणे हा यशस्वी जीवनाचा मूलमंत्र आहे."

मित्रहो,

मी काही नावाजलेला प्रसिद्ध साहित्यिक नाही. 18 वर्षे पुर्ण झाल्यानंतर मी माझ्या जीवनावर आधारीत "माझी ताई: एक आठवण" या आत्मकथनपर पुस्तकाद्वारे एक उदयोन्मुक तरुण साहित्यिक म्हणून वाङ्मय क्षेत्रात पहिलं पाऊल टाकत आहे, आशा आहे मला आधार द्याल व जरी भविष्यात काही कारणास्तव प्रस्तूत "माझी ताई: एक आठवण" हे भाऊ-बहिणीच्या नात्यावरील माझं सत्य आत्मकथन पुस्तकरूपात प्रसिद्ध न करण्याचा कठोर निर्णय मी घेतला असला तरी आपण वाचकांच्या उत्सुकतेपोटी विनंतीवरून ब्लॉग स्वरुपात प्रसिद्ध होत असलेल्या या पुस्तकाला सहृदयतेने वाचाल... व मला भविष्यातील लिखाणासाठी उत्सफूर्त प्रतिसाद व प्रोत्साहन द्याल... आपण सर्वाँसाठी "माझी ताई: एक आठवण" या पुस्तकाला ब्लॉगस्वरूपात प्रसिद्ध करताना अत्यानंद होत आहे...

-RDH (राजेश डी. हजारे)

• मुळ लेख: ज्येष्ठ शुक्ल 3 शके 1932

  बुधवार दि. 23 जून 2010

  रामटेक, जि. नागपूर

  • निजभाद्रपद शुक्ल 14 शके 1934
    शनिवार दि. 29 सप्टेँबर 2012

    आमगाव, जि. गोँदिया

Pages: [First|Prev.|Next|Last]

MTEA-अर्पण

एका भाऊ न माणना-या बहिणीच्या आठवणीत लिहिलेलं एका भावाचं दुःखमय, वेदनामय मन हेलावून सोडणारं जीवनचित्रण...

"माझी ताई: एक आठवण"

आत्मकथन

लेखक: RDH (राजेश डी. हजारे)

* -:अर्पणपत्रिका:- *

"मी लिहिलेलं भाऊ-बहिणीच्या पवित्र नात्यावरील माझ्या जीवनातील प्रथम आत्मकथनपर पुस्तक 'माझी ताई : एक आठवण' मला भाऊ न माणना-या माझ्या एकमेव ताईस व बहिणीसाठी रडणा-या प्रत्येक भावाच्या अश्रूंना अर्पण..."

महत्त्वाच्या सुचना

• सदर पुस्तकातील काही अंश या Blog वर प्रसिद्ध करण्यात येणार नाही.
• ही पुस्तक (MTEA) काही व्यक्तीगत कारणास्तव पुस्तकरूपात प्रकाशित करण्यात येणार नसल्यामुळे तुम्हाला आंतरजालवरच वाचावयास मिळणार आहे.
• या Blog वर यदाकदाचित पुस्तकाहून अतिरिक्त लेखमाला असू शकते.
• आंतरजालवर पुस्तकातील काळामध्ये बदल केलेला असू शकतो.
• गरज भासल्यास आवश्यक ठिकाणी पुस्तकातील पात्रे व स्थान यांचे नाव परिवर्तीत करून Blog वर समाविष्ठ केले जातील.
• सदर पुस्तक तसेच पुस्तकातील मजकूर, उदाहरणे, दाखले, कविता, गीते सर्व काही RDH (राजेश डी. हजारे) यांच्या नावावर Registerd (अधिकृत) (लेखकाधीन) असल्यामूळे ते कुणालाही चोरता, संग्रहित करता, अथवा जसेचे तसे किँवा थोडा अदलाबदल करून कोणत्याही माध्यमाने प्रसिद्ध करता येणार नाही; असा प्रकार आढळल्यास लेखकाला दोषीँविरूद्ध लिखित साहित्य चोरीचा गुन्हा दाखल करण्याचा पुर्ण अधिकार आहे.
• सदर पुस्तकातील कोणत्याही बाबीचे सादरीकरण करण्यापूर्वी लेखकाची लेखी परवानगी घेणे बंधनकारक आहे.

•टिप: सदर पुस्तकाविषयी प्रतिक्रीया देण्यासाठी Facebook Page अथवा Twitter वर प्रतिक्रीया द्यावी.

*लेखकाचा परिचय*

-RDH (राजेश डी. हजारे)

-कामठा रोड आमगाव

ता. आमगाव जि. गोँदिया-441902 (महाराष्ट्र)

-भ्रमणध्वनी क्रमांक: 07588887401

-Email ID: www.rdh@gmail.com

-Subscribe on Facebook

Pages: [First|Prev.|Next|Last]

MTEA: माझी ताई: एक आठवण -An Autobiography by RDH

माझी ताई: एक आठवण (मुखपृष्ठ)

• पुस्तकाचे नाव- माझी ताई: एक आठवण
• लेखक: राजेश डी. हजारे (आरडीएच)
• साहित्य प्रकार: आत्मकथन
• मुखपृष्ठ: राजेश डी. हजारे (आरडीएच)
• प्रकाशन स्थिती: अप्रकाशित (Unpublished)
• अक्षरलेखन: राजेश डी. हजारे (हस्तलिखित)
• Book Category: Registered
• प्रथम लेखन वर्ष: 2010
• प्रथम प्रसिद्धी वर्ष (On Internet): 26 सप्टेँबर 2012
• ©सुरक्षाधिकार: ©सर्व हक्क लेखकाधीन
• ©Copyright: ©Author RDH (©Rajesh D. Hajare)

माझी ताई: एक आठवण (मुखपृष्ठ)

"MAAZI TAI : Ek Athvan"

-An Autobiography by RDH (Rajesh D. Hajare)

Pages: [First|Prev.|Next|Last]